GUE Tech 1 opleiding in Italië

Twee jaar geleden hebben Bart Adema en Roy van Ginkel hun GUE DIR-F opleiding gevolgd in Nederland, zie het verslag elders op site. Na het behalen van dit brevet wilden ze snel door richting de Tech1 opleiding, maar uiteindelijk heeft dat nog 2 jaar op zich laten wachten. Dit najaar was het eindelijk zover en hier volgt Roy's verslag van een Tech1 opleiding in Italië.   Global Underwater Explorers


GUE Tech1 in Portofino

Woensdagochtend vertrokken we om 00:30 uur richting Santa Margharita Ligure in Italië voor het volgen van een GUE Tech1 opleiding. Mario ArenaExterne Link zou onze instructeur zijn voor de komende dagen. Voorheen duurde deze cursus 5 dagen, maar gezien de grote hoeveelheid lesstof maakt Mario er tegenwoordig 6 dagen van.

Na een lange rit zonder problemen, we waren het zeer slechte winterweer net voor, arriveerden we om ongeveer 13:00 bij het hotel. Na het inchecken zijn we het stadje ingelopen om de duikwinkel, Portofino DiversExterne Link, te zoeken en de inwendige mens te versterken. De duikwinkel wordt gerunt door Bruno BorelliExterne Link, ook een GUE instructeur, en lag op nog geen 5 minuten van het hotel. Helaas was er niemand aanwezig. Aan de haven wat gegeten en terug naar het hotel om even bij te slapen van de lange rit. 's Avonds nogmaals naar de duikwinkel gelopen en nu was er wel volk, Mario was een GUE Recreational Triox opleiding aan het afronden en Bruno was in de winkel. Na een korte kennismaking afgesproken dat we morgen om 09:00 beginnen.

Donderdag 25 november 2005

's Ochtends om 09:00 waren we present. Even later arriveerde ook Fransesco, de derde cursist en ons teamlid voor de komende dagen. Na een korte introductie van een ieder begon de theorieles. Het ons reeds bekende "SADDDDD" komt ter sprake, we hebben het over ascent-, turn- en exit pressures, consumption per segment, de navigatie, het decompressieplan en nog veel meer. Al deze zaken worden we geacht vlak voor het te water gaan nog eens door te nemen. Na een korte pauze de communicatie besproken; actief, passief, lampsignalen, handsignalen. Vervolgens naar buiten voor een uitleg over de lijntechnieken en hoe een lijn te volgen in zero visibility. 's Middags een briefing van Mario over de duiken die we gaan maken; fundamentals, scenario en experience duiken. Daarna de duikspullen klaar gemaakt en met de dubbelset op de rug zo'n 100 meter lopen naar de boot van Bruno. Het weer was niet perfect en de zee wat hobbelig. Dit zou de hele week zo blijven, maar op een beschut plekje de eerste duik gemaakt.

Duik1 - Gemiddeld 10m, 102 min, EAN32

In het duikcentrum hadden we al een briefing van de duik gekregen, alleen maar fundamental skills en we werden geacht elke 10 minuten diepte, tijd en flesdruk op te schrijven in onze wetnotes.

In de boot het SADDDDD doorgenomen, in het water een bubblecheck. Daarna een heel scala aan oefeningen achter elkaar: S-drill, valve-drill, bril-af en weer op, achteruitzwemmen, helicopterturn. De reel uitzwemmen en tie-offs maken zoals geleerd, elke 10 minuten werd de reel gewisseld. Vervolgens alle drie het masker af en de lijn terug volgen. Communicatie m.b.v. duw- en knijpsignalen. Tijdens de opstijging een minimum decoprofiel in acht genomen, tijdens de laatste stop zag ik de meter van mijn Uwatec bottomtimer verspringen van "99" naar "00". Toen realiseerde ik mij pas hoe lang we al in het water lagen...

Klotsend op de golven ge-debriefed; de oefeningen hadden we allemaal goed uitgevoerd en Mario was tevreden. Een opsteker en het resultaat van 2 jaar constant trainen. Mario's grootste kritiekpunt was onze communicatie en ons teamwork. Het eerste halfuur was de communicatie wat stroef, tijdens de duik verbeterde dit wel maar is nog veel voor verbetering vatbaar. En teamwork, tjaaa nog 5 dagen om daar aan te werken.

Terug in het duikcentrum ons luchtverbruik berekend m.b.v. de gegevens die we in onze wetnotes hadden geschreven. Vervolgens stak Mario een verhaal af hoe we deze kennis kunnen gebruiken tijdens onze volgende duiken. We kunnen straks onze gasvoorraad voorspellen. Weer het teamwork, onze gasvoorraad en niet alleen die van jezelf, de gasvoorraad van je teamleden is net zo belangrijk.

Daarna de video van de duik bekeken, Bruno had alles netjes in beeld gebracht. Een ieder kreeg aanbevelingen van Mario over de zwakke punten die hij tijdens de cursus verbeterd wil zien. Tegen 21:00 mochten we eindelijk gaan van Mario en konden we op zoek naar een eetgelegenheid. Een goedkoop en eenvoudig restaurantje zat aan de overkant volgens Bruno, de keuze was dus snel gemaakt voor de rest van de week.

Vrijdag 26 november 2005

Vandaag om 08:30 begonnen. Tijdens de theorie alles over oxygen exposure en alle voor- en nadelen die daar aan vast zitten. Een uitgebreid en belangrijk onderwerp voor het technisch duiken, je bent uren verder voor je het weet. 's Middags komen de standaard gasmixen ter sprake, en wanneer welke mix te gebruiken. Na de lunch een korte uitleg over equipment failures en hoe die op te lossen middels standaard procedures. De duik van vanmiddag wordt besproken; fundamentals gevolgd door een scenario duik.

Duik 2 - Gemiddeld 15m, 100min, EAN32

Bruno meerde ons duikschip af op een boei in het Portofino Marine ReserveExterne Link, aan boord het SADDDDD nog doorgenomen en langs de boeilijn afgedaald. Op 10m diepte gestopt en op kompas koers gezet richting rotswand. Op een meter of 10 de s-drills, valve-drils en kicks herhaald. Daarna afgezakt naar 15m, waar Mario demonstreerde hoe je een bewusteloze duiker kan redden. Een ieder van ons heeft dit vervolgens een keer gedaan, zonder echte problemen. Vervolgens een opstijging naar de oppervlakte voor een korte de-briefing.

Aan de oppervlakte de nieuwe turnpressure vastgesteld en vervolgens afgedaald voor een scenario duik. Fransesco zou de reel bedienen en de lijn leggen. De eerste 20 minuten gebeurde er weinig, we kwamen een ChristusbeeldExterne Link tegen waar Fransesco dankbaar gebruik van maakte om de lijn op vast te knopen, want het vinden van geschikte tie-offs was niet zo makelijk. Mario vondt dit niet kunnen en legde de lijn achter onze rug om anders neer.

Tegen de tijd dat we tegen de turnpressure aanzaten ging Bart Out Of Gas (OOG). Franseco liet de reel vallen en assisteerde Bart. We besloten om terug te gaan en ik dacht dat het wel een goed idee was de lijn op te reelen. Niet dus, en plotsklaps zat ik zonder reel en zonder masker, nog een probleem ("Casino" op z'n Italiaans). Na wat signalen en zoekwerk masker 'teruggevonden' en bril geklaard. Reel laten liggen en juiste positie in team ingenomen. Bij het begin van de lijn de opstijging gemaakt en bij de boot boven water gekomen. Korte de-briefing en opsomming van alle fouten, we hadden bij de OOG van Bart op moeten stijgen en niet langs de lijn terug moeten zwemmen.

Goed opnieuw de turnpressure bepaald om de reel op te halen. Bart en Fransesco speerden er van door en op een of andere manier kwam ik nauwelijks vooruit (Mario?). Gesignaleerd dat ze langzamer moesten gaan, gelukkig direct een reactie. Bij de reel aangekomen ging een van beide heren weer OOG, nu gekozen voor een directe opstijging en een boeitje geschoten. Het was inmiddels donker toen we aan boord klommen.

Terug in het duikcentrum nog wat theorie besproken en de video van de duik bekeken. Bruno heeft talent als cameraman, één casino van ons bleek achteraf aan de voet van het Christusbeeld plaats te vinden. Het Christusbeeld heft de armen ten hemel, of dit ten gevolge van het gepruts aan zijn voeten is zullen we nooit weten, symbolisch was het wel. Tegen 21:00 was het mooi geweest en waren we klaar voor de dag.

Zaterdag 27 november 2005

Om 08:30 begonnen, vandaag alles over decompressie. Uitleg over type één en twee decompressieverschijnselen, deco-strategieen, deepstops, vuistregels om snel je deco te bepalen, minimum deco enz. Na de lunch de stage erbij gehaald, uitgelegd hoe de gasswitch procedure werkt, aan welke eisen een stage-fles moet voldoen. Hoe je een stage draagt onderwater. Daarna de briefing voor de duik van deze middag, een combinatie van skills en scenario.

Duik 3 - Gemiddeld 18m, +90 min, EAN32

Weer te water op een beschut plekje in het Portofino Marine Reserve. Op 6m bubblecheck, 2 maal s-dril normaal, éénmaal single file. Alle drie een valve drill en de verschillende vinslagen nog geoefend.

Nu was het mijn beurt om de lijn te leggen, eerst flink zoeken naar een geschikte plek voor een primary en daarna een secondary tie-off. Uiteindelijk wat gevonden. Op ons gemakje al zwemmend op zo'n 20m tie-offs gemaakt. Op wat irritatie na door een te ruim afgestelde goodman handle nog geen problemen.

Bij het bereiken van de turnpressure begonnen de problemen: de automaat van Franseco begon 'plotseling' te blazen. Fransesco isoleerde zijn rechterpost en het blazen stopte, zijn primary was dus stuk. We besloten om de lijn terug te reelen en daar op te stijgen. Fransesco ging in het midden en bood aan om de lijn op te reelen. Vlak bij het beginpunt ging Bart OOG, hij wilde eerst gas van Franseco maar die zat nog steeds op zijn back-up en kwam dus bij mij terecht. Reel gelaten voor wat hij was en klaar gemaakt voor een directe opstijging naar de oppervlakte. Na 5m signaal van Mario was het einde oefening.

Iedereen heeft elkaar gecontroleerd of alles weer normaal stond en op 20m klaar gemaakt voor een opstijging met skills oefeningen. Op 15m gaswissel volgens procedure, op 12m alles weer terug, op 9 meter gaswissel, op 8m weer alles terugstoppen, etc. Na ruim 90 minuten zat het er weer op en hadden we alledrie een goed gevoel. Tijdens de de-briefing op de golven had Mario geen grote op- of aanmerkingen, maar bleef wel hameren op ons teamwork.


In het duikcentrum nog wat theorie en de film van de dag bekeken, de gaswissels konden nog wel wat beter maar waren zeker niet slecht. Tegen 21:00 de dag afgerond en weer heerlijk gegeten in het ons reeds welbekende restaurantje aan de overkant.
Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ
Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ Technisch duiken in ItaliŽ

Zondag 28 november 2005

Om 08:30 begonnen, nog meer decompressie en met name hoe GUE hier mee omgaat. We hebben alle tijd genomen om de vuistregels te controleren met decoplanner. Tijdens de analyse bleken de totale decotijden van decoplanner aardig overeen te komen met de de vuistregels die we geleerd hadden. Na de koffie uitleg over het profiel van je deco en waarom je deepstops zo belangrijk zijn, wanneer is EAN50 beter en wanneer is pure zuurstof voor deco beter. Al met al bijzonder interessante stof die je grijze massa aan het werk zet. We moeten straks onderwater in staat zijn om ons decoprofiel te berekenen en te bepalen, het standpunt van GUE is namelijk dat het niet nodig is om een duikcomputer te gebruiken.

Na de lunch de briefing van de volgende duikstek, een wrakduik. Indien we dat zouden willen konden we het wrak in, een penetratie dus. De ascent-, turn- en exitpressure bepaald. De gasmix was 21/35 met EAN50 als decogas.

Duik 4 - Gemiddeld 33m, 35 min, trimix21/35 en EAN50

Een hobbelige rit van bijna 30 minuten bracht ons naar de UJ-2207Externe Link, een vrachtschip geconfisceerd door de Duitsers in de tweede wereldoorlog en als onderzeebootjager ingezet. Aan boord ons plan nog een keer doorgenomen en langs de lijn afgedaald richting boeg op 28m. Twee minuutjes gezocht om de ingang van het vooronder te vinden, mooi ruim en niemand had bezwaar tegen een penetratie. Bart pakte zijn spoel en maakt een primary- en secondary tie-off. Vervolgens het wrak in, gevolgd door zijn team.

Tijdens een Tech1 opleiding is dat natuurlijk vragen om problemen en die bleven ook niet lang weg. Plotsklaps een grote bellenbaan ter hoogte van mijn rechterautomaat. Mijn rechterkraan geïsoleerd en nog steeds bellen. Snel over op back-up en de isolatorkraan tussen de flessen dichtgedraaid. De bellen bleven komen, dus een kapotte manifold. Fransesco bevestigde dit. Toch nog enige verwarring toen Bart kwam en ik van hem weer over moest op mijn primary. Met al snel als gevolg een OOG op teken van Mario. Dankbaar van de automaat van Fransesco gebruik gemaakt en single file naar buiten. Daar klaar gemaakt voor de opstijging tot Mario 'einde oefening' gebaarde.

Na elkaar gecontroleerd te hebben of alles weer in normale duiktoestand verkeerde onze duik op het wrak voortgezet. Na zo'n 30 minuten ging mijn lamp plotseling uit, dit werd direct door Bart en Franseco opgemerkt. De back-up lamp gepakt en aan de terugweg naar de opstijglijn begonnen. We zaten ook tegen de turnpressure aan, de terugweg zou zo'n 5 minuten zwemmen zijn. Weer een gebaar van Mario dat ik OOG was, nu dankbaar van Bart zijn primary gebruik gemaakt. Terugweg afgebroken en een direct opstijging ingezet.

Na een korte deepstop op 24m op 21m een grote verrassing: mijn EAN50 stage was weg?! Wat nu? Ik kreeg de stage van Fransesco zodat ik in ieder geval zelf weer een gasvoorraad had. Nadat ik klaar was met mijn wissel gaf ik Bart zijn primary weer terug. Bart wisselde ook naar EAN50. Nu werd het tijd om onze decompressie te bepalen, ons oorspronkelijke plan was nu namelijk niet meer van toepassing. De decompressie herberekend volgens de geleerde regels voor verloren decogas, Fransesco zat nu zonder.

Na 6 minuten op 21m doorgestegen naar 18m voor de volgende stop en zo langzaam door naar 6m. Op 12m een boei geschoten en de spoel geborgd met een dubbelender en laten hangen. Als OOG duiker hield ik contact met de lijn. Op 6m kreeg Fransesco de stage van Bart. Achteraf was dit niet nodig geweest omdat we deze stop toch zouden verlengen. Even later kreeg ik weer een signaal van Mario dat ik wederom OOG was, dit keer was Fransesco het dichtste bij. De boei en de lijn waren we door dit incident kwijt geraakt. Nieuwe boei geschoten en langzaam opgestegen naar de oppervlakte.

Tijdens de korte debriefing op de golven bleek Mario tevreden te zijn. We waren in staat om problemen onder water op te lossen, ons zwakke punt nog steeds de communicatie. Nu blijkt wederom weer dat het beter is om je voor te bereiden als een team van drie en niet als een buddy-paar. In de boot heb ik nog aan mijn buddies gevraagd of ze de komende dagen nog wel met mij willen duiken na al deze 'failures' aan mijn apparatuur.


Teruggekomen in het duikcentrum nog enige theorie, de bespreking van de duik voor morgenochtend en het terugkijken van de video van vandaag. Nu zag ik pas wanneer mijn stage gestolen werd. Tijdens de OOG vlak voor de opstijging verwisselde mijn stage van eigenaar, ik heb het echt niet gemerkt. De versie van Mario dat hij hem op het wrak 'gevonden' had bleek dus geen stand te houden. Tegen 21:00 waren we klaar en aten we in het ons inmiddels welbekende restaurantje.

Maandag 29 november 2005

Om 08:30 weer in het duikcentrum, een korte herhaling van de te maken duik, gassen analyseren. Vandaag zouden we twee duiken maken tussen de duiken door konden we beginnen aan ons theorie-examen.

Duik 5 - Gemiddeld 50m, 15min, gemiddeld 36m 15 min, trimix18/45 en EAN50

Een duik in het Portofino Marine Reserve op een pinnacle, een begroeide rots, die van de bodem omhoog komt tot zo'n 15m diep. Hier hadden we een multilevel duik geplanned; eerst de voet van de pinnacle onderzoeken hier zouden we maximaal 15 minuten blijven op een gemiddelde diepte van 50m, dan opstijgen tot 36m en hier maximaal 15 minuten blijven. Problemen bleven uit dus een heerlijk relaxte duik gemaakt. Tijdens de gaswissel op 21m kon Mario het toch niet laten om ook zijn gaswissel uit te willen voeren (zuurstof). Hem vriendelijk verzocht dit toch maar niet te doen. Tot 6m de deco normaal afgemaakt. Op 6m zag ik Mario zwemmen met zijn back-up in zijn mond en bungee over zijn hoofd getrokken. Ik was nog aan het verwerken wat dat nu weer was toen hij ter hoogte van Fransesco stuiptrekkingen vertoonde t.g.v. een O2-hit. Mario zo snel mogelijk aan de oppervlakte gebracht en de hulp van de boot geroepen. Gelukkig was Mario direct weer bij kennis en was er niets aan de hand. Nog even afgedaald naar 6m om onze laatste paar minuten deco nog af te maken.


Na de duik terug naar het duikcentrum en de duik van vanmiddag voorbereid. Daarna begonnen aan het theorieexamen.

Duik 6 - 55m, 20min, trimix18/45 en EAN50

Een duik op de GenovaExterne Link, een wrak op 5 minuten varen. De bodem ter plaatse ligt op 60m diepte. Het wrak is niet beboeid dus via de sonar een shot-line gegooid. Tijdens de afdaling ging Bart zijn lamp uit, wij reageerden direct en gelukkig zat Mario erachter. Lamp weer gestart en afdaling voortgezet. Op 40m ging het daglicht uit en op 55m stuitten we op het wrak. Het zicht was hooguit 2 meter, niet veel dus. Een spoel gepakt en snel een primary en secondary gelegd. Een stukje het wrak op geweest en na 10 minuten vondt Mario het mooi geweest, zonde van het gas. Terug bij de shot-line aan de opstijging begonnen. Op 36m de eerste deepstops tot 21m, daar de gaswissel gedaan en onze deco opnieuw berekend gebaseerd op 10 minuten bodemtijd in plaats van 20 minuten. Tijdens de verdere opstijging geen problemen. Aan de oppervlakte riepen Bart en ik gelijktijdig met een big smile “Ahhh, just like home!”; Mario verklaarde ons voor gek.


Tijdens de duik was het inmiddels ook donker geworden. In het duikcentrum zijn we tot 21:00 verder gegaan met de theorietoets.

Dinsdag 30 november 2005

's Ochtends om 09:00 uur begonnen en de toets besproken en gecorrigeerd waar nodig. 's Middags zouden we een duik op de BP Amoco Milford HavenExterne Link maken, een uitgebrande supertanker die voor de kust van Genua ligt. Het is het grootste duikbare wrak in de Middellandse Zee. Voor het gemak zouden we vertrekken bij een ander duikcentrum, van daaruit zou het maar 5 minuten varen zijn. Bruno zou er meer dan een uur over doen met zijn boot. Deze duik weer gepland als multilevel duik, nu met een 7 liter stage van Bruno want onze alu40 flesjes waren wel een beetje te klein voor deze duik. Bart zou de decompressie leiden tijdens deze duik.

's Middags een cursus 'Driving It Right' op z'n Italiaans. Wij achter Mario en Bruno aan, er stond een file op de snelweg ze namen dus maar een shortcut door Genua heen. Met 60 tot 70 km/uur op de teller had ik moeite om ze bij te houden. Zonder blikschade bij het andere duikcentrum aangekomen, de nodige vrijwaringspapieren getekend (denk ik) en met een RIB naar de Haven.

Duik 7 - 55m 15min, 36m 15min, trimix18/45 en EAN50

Via de boei afgedaald tot het monkey island (schavotje) van de BP Amoco Milford Haven op zo'n 33m diep. Langs de accomodatie lieten we ons zakken tot het gangboord van het hoofddek, tot zo'n 55m.

In het gangboord zwommen we over het machinekamer luik heen en er lonkte een groot diep zwart gat en gedeelten van de machines waren te zien. Voor een scheepswerktuigkundige een bijna niet te weerstane verleiding. Maar ja een penetratie die begint op 55m en eindigt op 80m valt toch niet binnen de specs van een Tech1 denk ik. Heb me dus maar een metertje in het luik laten zaken om het eerste dek iets beter te kunnen zien.

Op het hoofddek om de accomodatie heen gezwommen en na 12 minuten bodemtijd opgestegen naar 40m. Hier een minuut of 5 rondgezwommen en weer een stukje omhoog naar zon 36m.

Door de brug gezwommen en plotseling had Bart een failure op zijn automaat. Een grote bellenstroom. Snel de kraan geisoleerd, automaat vastgedraaid en de kraan weer geopend. Nu geen bellen en ons richting opstijglijn begeven.

Vlak bij de opstijglijn ging Fransesco nog OOG en kreeg hij mijn longhose. Op deze manier opgestegen na 25 minuten bodemtijd. Na gaswissel op 21m had Fransesco weer een eigen gasvoorraad. Voor de rest van de deco Fransesco gesandwiched om Mario niet nog meer kansen te geven. Na een uur kwamen we weer boven.

Met een voldaan gevoel reden we terug naar de duikshop van Bruno, met de Haven in ons achterhoofd. Wat schip betreft is hij niet zo bijzonder maar die afmetingen zijn enorm. Size does matter...

Na aankomst in het duikcentrum kregen we te horen dat we met glans geslaagd waren. Enkele tips heeft Mario ons nog wel gegeven; veel oefenen met de stages zodat dit straks perfect gaat en onze communicatie verbeteren.

Terugkijkend op de cursus kan ik alleen maar zeggen dat ik heel veel geleerd heb. Ondanks dat we twee jaar lang de geleerde skills van onze DIR Fundamentals opleiding geperfectioneerd hadden en hier tijdens de Tech1 opleiding weinig problemen mee ondervonden, was het toch een zware cursus. Niet zozeer fysiek, maar op het mentale vlak. Je wordt geleerd doordachte beslissingen te nemen tijdens een noodsitatie. Vaste procedures en slimme vuistregels maken het je makelijker en na 6 dagen van drills heb ik het gevoel dat we nu in staat zijn om op een veilige manier dit type duiken uit te voeren.

Roy

Noot: TDI Entry Level Trimix vs. GUE Tech1

...of DIW vs. DIR

Hoe vaak is bovenstaande vergelijking al op deze site ter sprake gekomen? Diegenen die het er voor over hebben om dit uit te zoeken zal het opvallen dat dit in de meeste gevallen voornamelijk op de apparatuur van toepassing is. Nu is de apparatuur het meest zichtbare aan DIR duikers maar dit is beslist niet het belangrijkste dat DIR duikers kenmerkt. Naast de apparatuur zijn er nog vele kenmerken waarin DIR duikers zich onderscheiden, één daarvan is de juiste opleiding.

Ooit, in de oertijd van het technisch duiken in Nederland, heb ik al eens een trimix opleiding gevolgt. In 1998 ben ik afgereisd naar Scapa Flow om daar een Advanced Nitrox cursus van de IANTD te volgen. Het jaar erop ging ik terug en volbracht ik een TDI Entry Level Trimix cursus. Hoe kun je mijn eerdere opleidingen vergelijken met die van GUE? Dit vroeg ik mij af na het schrijven van bovenstaand verslag.

Het verslag van de Tech1 is uitgebreid, een opsomming van feiten. Het verslag is gemaakt vlak nadat we de cursus hadden afgerond. De TDI Entry Level Trimix cursus heb ik 5½ jaar geleden gedaan, een verslag zoals hierboven heb ik er nooit van gemaakt, de herinneringen die ik er aan heb zijn zeer waarschijnlijk vertroebeld door de 'DIR bril' die ik tegenwoordig op heb. Een vergelijking op punten en details is dus moeilijk te maken, ik heb dus gekozen voor het beschrijven van mijn ervaringen rondom enkele punten. De rode draad in dit verhaal probeer ik de verschillen tussen twee cursussen met min of meer dezelfde doelstellingen te laten zijn. De conclusies laat ik aan de lezer over.

TDI Entry Level Trimix

Voorbereiding

Via e-mail had ik mij aangemeld en gevraagd welke apparatuur ik voor de cursus nodig had. Veel had ik nog niet; vanwege beperkte tijd heb ik daarom het meeste bij het duikcentrum besteld:

  • Poseidon Jetstream automaten.
  • 300 bar stalen stages, op aanraden. (waarschijnlijk omdat de instructeur er zelf niet mee wilde duiken)
  • Buddy Redwing als tweede drijflichaam. Dat scheen nodig te zijn bij het duiken met trimix...
  • Het jaar ervoor had ik bij dezelfde instructeur een Advanced Nitrox cursus gevolgd, verdere voorbereiding was niet nodig. De rest zou ik wel tijdens de cursus leren.

Apparatuur

Tsja, zonder enige voorbereiding aan een veeleisende cursus beginnen is vragen om problemen. Eén van de problemen was mijn uitrusting; "een bij elkaar geraapt zooitje" om het zo maar te zeggen. Alle onderdelen bij elkaar vormden geen echt samenhangend geheel. Aanbevelingen voor apparatuur waren er niet. Alles voldeed, zolang de belangrijkste zaken maar dubbel waren uitgevoerd.

  • De combinatie van Buddy Explorer Jacket en een dubbel 10 is geen prettige combinatie. Elke combinatie van jacket en dubbelset kan in mijn ogen niet goed zijn.
  • Een tweede wing, de Buddy Redwing, maakt het beheersen van je drijfvermogen onderwater er niet makkelijker op. Jacket, wing en droogpak bevatten lucht en dit kan in noodsituaties snel tot verwarring leiden.
  • 300 Bar stalen stages. Tegenwoordig hetzelfde als vloeken in de kerk, maar toen normaal denk ik. Valt niet mee te duiken.
  • Het afklippen van mijn stages aan je jacket, bijna onmogelijk, zeker zonder boltsnaps.
  • De hoeveelheid lood die ik nodig had om te compenseren voor een groot jacket en wing was zo'n 6kg. Al deze onnodige kilos moeten onderwater weer gecompenseerd worden met héél veel lucht.

Teamwork / Soloduiken

De basis van deze cursus was 'redundancy' (waarschijnlijk nog steeds is). Vertaald betekent dit overtollig, in de praktijk betekende dit dat alles dubbel uitgevoerd werd (automaten, computers, wings, messen etc.). De gedachte is dat als je alles maar dubbel bij je hebt dat je dan veilig duikt en voorbereid bent op alle denkbare noodsitaties.

De procedures die ik leerde waren allemaal op zelfredzaamheid gericht, maar feitelijk leerde ik solo duiken. Sterker nog, de volgende legendarische uitspraak van de instructeur zal ik nooit van mijn leven meer vergeten: “Diving alone is dying alone, diving together is dying in companionship” Een uitspraak waaruit wel blijkt dat teamwork niet als een aanvulling of voordeel wordt gezien!

De laatste opleidingsduik was een duik van 45 min op de Markgraf, max. 45 meter diep. Gelijk te water en gelijk weer aan de oppervlakte, Tussendoor niemand gezien, een soloduik dus. Ik denk dat de instructeur de duik beoordeelde op het feit of ik weer bovenwater kwam; zo ja, dan was het een goede duik en was ik geslaagd voor mijn opleiding.


GUE Tech 1

Voorbereiding

Ook voor deze cursus via e-mail geinformeerd naar de mogelijkheden. Nadat we het met de instructeur eens waren over de datum hebben we ons aangemeld op de GUE websiteExterne Link. We moesten daar o.a. het volgende invullen:

  • Medische gegevens.
  • Verklaring dat je niet-roker bent.
  • Waarom je deze cursus wil volgen.
  • De gebruikelijk vrijwaringspapieren

Een volbrachte GUE DIR Fundamentals cursus is een voorwaarde voor deelname. Tijdens de DIR-F cursus leerde ik basisvaardigheden waarvan ik dacht dat ik die al lang en breed onder de knie had.

Apparatuur

Na het behalen van mijn TDI brevet één keer gedoken met de wing en backplate combinatie van mijn buddy Bart. Wat een opluchting was dat zeg. Het resultaat; ik kocht een wing en backplate, verkocht de Redwing aan een Inspiration duiker, de dubbelset werd gesplitst en de Explorer duikcomputer ging uiteindelijk naar de duikvereniging.

Op aanraden van mijn buddy werd ik lid van DIR-NL en daar verzamelde ik veel informatie. Na het aanpassen van de apparatuur aan de DIR standaarden en het volgen van een GUE DIR Fundamentals cursus achtte ik mij klaar voor Tech1.

Op de website staat een duidelijke lijst met welke apparatuur je geacht wordt te verschijnen, hierover kan geen onduidelijkheid bestaan.

GUE stelt strikte eisen welke apparatuur je voor een cursus nodig hebt en aan welke eisen deze moet voldoen. Zonder de juiste apparatuur is deelname niet mogelijk. Het grote voordeel is dat iedereen met dezelfde spullen duikt en dat een ieder ook precies weet hoe de uitrusting van de overige teamleden werkt. Het kost echter veel tijd en energie om tot een gebalanceerde duikset te komen, dus het is verstandig om dit ruim voor de cursus voor elkaar te krijgen.

Teamwork / Soloduiken

Nu maak ik een grote stap:we zijn bij onze GUE Tech1 cursus aanbeland:

  • Duik 1: We hebben ons gasverbruik bepaald. Goh, dat is handig! Niet alleen omdat je nu weet hoeveel je nu zelf verbruikt, maar ook dat je het verbruik van je duikteam weet. Sterker nog: je houdt elkaar in de gaten en vraagt elkaar ook naar de beschikbare gasvoorraad.
  • Duik 2: Eén van ons kwam zonder droogpakgas te zitten (slordig!). Door onderwater ons resterende gas te delen hebben we het tot het einde vol gehouden.
  • Duik 4: Om wonderlijke redenen was ik mijn decogas verloren toen ik out of gas (OOG) was. Zonder vragen kreeg ik de decofles van één van mijn buddies. Dat hij nu een ongunstiger decoprofiel kreeg was op dat moment onbelangrijk. Als team losten we dat keurig netjes op en we wisten dat we samen meer dan voldoende gas hadden. Had ik alleen gedoken dan was dit nooit mogelijk geweest. Tijdens een GUE Tech1 duikcursus leer je denken en handelen onderwater. Het verlies van een decogas zorgt voor enkele complicaties, echter door teamwork en de juiste kennis is dit maar een relatief klein probleem.

Als je meer informatie wil over de Global Underwater Explorers, ga dan naar www.gue.comExterne Link.

Terug naar Evenementen Terug naar Evenementen
Print deze pagina
Print deze
pagina