GUE Tech1 opleidingFebruari 2002 reisde Robert Leenen af naar Fort Lauderdale USA voor het volgen van een GUE Tech1 opleiding. Dit is zijn verslag van twee weken in zonnig Florida en een reeks diepe wrakduiken: |
 |
|
|
Op 7 februari 2002 ben ik voor twee weken vertrokken naar de USA om in Ft. Lauderdale de GUE Tech1 cursus te volgen. Tijdens deze cursus leer je omgaan met trimix (een mengsel van zuurstof, stikstof en helium) en maak je gebruik van decompressiegassen als EAN50 en 100% zuurstof. Behalve een hoop theorie en examen, bestaat de cursus uiteraard ook uit het maken van 8 tot 10 duiken en een conditietest in het zwembad. Oorspronkelijk zou ik de cursus volgen samen met een iemand uit Nederland, maar die moest door omstandigheden afhaken. De GUE instructeur, Thomas Tukker, heeft daarom geregeld dat ik de cursus kan volgen in m'n eentje, privéles dus! Er duikt wel af en toe een Amerikaanse buddy mee die de Tech1 cursus al eerder heeft gevolgd. |
Dag 1
's Ochtends eerst bij George Irvine, director van de WKPP en een van de grondleggers van het DIR systeem, thuis op bezoek geweest. Er werd gewerkt aan een stel Gavin scooters en ik mocht daarbij helpen; mocht voorlopig alleen nog maar wat stekkers bevestigen aan draden... De garage van George stond vol met gasflessen, dubbelsets, scooters en een RB80 rebreather. Voelde me net een klein kind in een snoepwinkel.
Daarna bij Brownie's Southport Divers een vragensessie gehad met wederom
George Irvine en Patrick, mijn buddy voor vandaag. We konden enkele vragen
stellen aan George en hij vertelde veel over decompressie en over zijn
duiken met de legendarische grotduiker Sheck
Exley
.
Hij was op verzoek van Thomas speciaal naar Brownie's gekomen hiervoor
en zal dit in het vervolg vaker gaan doen bij de Tech1 cursussen.
Brownie's Southport Divers is trouwens een erg mooi duikcentrum; het ligt midden in de stad aan een kanaal en beschikt over mooie faciliteiten. Zo is er niet alleen een zeer goed gevulde winkel, maar ook een vulstation voor nitrox en trimix. En de boot ligt direct achter de winkel, dus wordt er geen tijd verloren vanwege logistiek.
We vulden onze flessen en brachten onze apparatuur aan boord van de 'Fishfood' die achter Brownie's in de haven ligt. Het was behoorlijk 'choppy' op zee en voor het eerst van m'n leven werd ik behoorlijk zeeziek, tot groot vermaak van Thomas. Hij vroeg continu of ik nog trek had in een donut, waarop ik dan weer richting de reling rende… Kon er gelukkig zelf ook wel om lachen. De eerste duik was met EAN32 naar een wrakje op 24m. Tijdens de afdaling zien we het wrakje al duidelijk op de zeebodem liggen, want het zicht is echt heel goed, ik schat zeker 25m. Naast het wrakje zwom een grote stingray over de bodem. Het wrakje lag rechtop en doordat het vrij open was konden we het gemakkelijker penetreren. We zwommen het stuurhuis in terwijl Thomas om ons heen zwom en geregeld geintjes uithaalde. Kranen dichtdraaien, O.O.G. (Out Of Gas) situaties, etc. Tijdens de opstijging maakten we decompressiestops op 12, 9 en 6m. Tussen de duiken door weer een paar keer over de reling gehangen, maar direct daarna weer m'n set omgehangen en van de boot gesprongen. Toch fijn als je op een paar meter diepte opeens geen last meer hebt van de golven.Het tweede wrakje dat op een diepte van zo'n 24m lag had enkele gaten waar we direct in kropen. Door het zeer nauwe ruim zwommen we achter elkaar langs een lijn die daar was gespannen. In de 'tunnel' zaten twee zeer grote kreeften en verderop nog twee zwart-witte murenes. Uiteraard moesten we net in het kleine stuurhuis een O.O.G. situatie krijgen omdat Thomas weer eens aan onze kranen had gezeten. Je merkt dan opeens dat je geen gas meer krijgt uit je automaat en je moet dan naar je buddy om van hem gas gedoneerd te krijgen uit de longhose.
Tijdens de opstijging een hefballon omhoog geschoten met behulp van onze spools en dezelfde stops gemaakt als bij de eerste duik. De hefbalonnen dienen ervoor om de boot te laten zien waar je je bevindt tijdens de deco en je dus niet afdrijft zonder dat de boot volgt.
Na terugkomst hebben we bij Brownies vier dubbelsets met trimix (21/35) en stages met 100% O2 gevuld voor de duiken van morgen. …En ik heb mijn donut eindelijk opgegeten. :-)Dag 2
Vandaag 4(!) trimix duiken gemaakt. Eerst twee voor de cursus en daarna twee voor de 'fun'. We doken vanuit Deerfield Beach met de Lady Go Diver,
een erg ruime en comfortabele boot. We doken met een 21/35 mix. Dat wil
zeggen dat er 21% zuurstof en 35% helium in de mix zit. De overige 44% bestaat
uit stikstof. Omdat een deel van het narcotiserende stifstof is vervangen
door helium voel je je veel helderder op diepte en kun je snel decomprimeren,
zeker als je EAN50 (50% zuurstof en 50% stikstof) of 100% zuurstof gebruikt,
welke we in stages bij
ons dragen. Duiken met trimix maakt het duiken op grote diepte veel veiliger
dan het gebruik van gewone ademlucht.
De bootrit was dit keer weer erg heftig, maar nu hield ik het gelukkig zoals
vanouds vol zonder ziek te worden. Enkele andere duikers hingen wel over
de reling.
Tijdens de eerste duik kwamen we direct onder het wrak een verpleegsterhaai
tegen van minstens 2m lengte. De haai lag te slapen onder de boeg van het
wrak en Thomas heeft 'm nog op de foto gezet met zijn Nikonos (neemt hij
steeds mee in z'n pocket). Ik zweefde naast de haai om hem te belichten
met mijn nieuwe 18w HID
lamp, terwijl Thomas van voren de foto's nam. De haai zwom vervolgens
rustig tussen ons door en verdween in het blauw. Een machtig gezicht.
Terwijl we achter elkaar het wrak, de RSB1,
binnenzwommen zag ik in m'n ooghoek dat Thomas me niet volgde maar er opeens
vandoor ging. Om me te testen (of pesten?) uiteraard. Hij dook heel snel
een trappenhuis in en eindigde een verdieping lager in een tunnel. Ik dook
hem achterna met de bedoeling om hem te stoppen. Thomas zwom voor me en
liet de frogkick (zwemslag waarmee je geen stofwolken veroorzaakt) maar
achterwege. Halverwege de tunnel trok ik hem aan z'n vinnen, en gebaarde
dat hij moest stoppen. Hj dook daarop een kamertje in aan de rechterzijde
en begon daar stof ote produceren door heftig met z'n vinnen te bewegen.
…En toen begon hij met z'n lamp te zwaaien om aan te geven dat hij
geen gas meer had… Ik drukte daarop mijn primary automaat in z'n mond,
pakte mijn backup en hiel 'm van de bodem om nog meer stofvorming tegen
te gaan. Thomas speelde dat hij lichtelijk in paniek was en daarom drukte
ik een hand op z'n schouder en gebaarde dat we naar buiten moesten gaan
door de tunnel. Hij zwom de tunnel in maar bleef daar steken alsof hij de
weg niet wist. Ik wees de weg en met Thomas voorop aan mijn lange slang
zwommen we achter elkaar door de tunnel, de trap op en naar buiten. Daar
kreeg ik m'n primaire automaat weer terug en kon Thomas gelukkig weer normaal
doen.
Tijdens de opstijging maakte ik onder het wakende
oog van Thomas een switch naar mijn stage met 100% zuurstof en gebaarde
toen naar hem dat hij ook z'n switch moest maken. Maar toen zag ik pas
dat hij z'n stage helemaal niet bij zich had... Dikke strafpunten dus!
:-(
Tweede duik gemaakt op een rif waar ik een aantal oefeningen moest doen.
Thomas had een lijn gespannen van zo'n 15m over het rif. Het was de bedoeling
dat ik zonder auomaat in m'n mond en zonder masker op m'n hoofd op de tast
langs de lijn zou gaan zwemmen. Pas aan het eind van de lijn zou ik weer
gas krijgen… Terwijl ik langs de lijn zwom en m'n adem inhield merkte
ik dat Thomas aan m'n inflator zat te rotzooien. Hij probeerde m'n wing
op te blazen. Ik sloeg hem bij me vandaan en haalde gelukkig het einde van
de lijn.Ik had trouwens een boltsnap vastgezet op mijn HID lamp met een plastic tie-wrap. Eigenlijk een tijdelijk oplossing van de dag daarvoor, maar Thomas trok die direct kapot tijdens een decompressiestop, want "Ik had genoeg gelegenheid gehad om het al te vervangen door nylon cavelijn". Tsja, ...had ie alweer gelijk. Er worden inderdaad geen plastic tie-wraps gebruikt in de DIR uitrusting; alles wordt vastgezet met behulp van nylon cavelijn. Tussen de twee trips door zijn we bij het winkelcentrum van Deerfield Beach wat gaan eten en hebben we in het zonnetje zitten relaxen in het zonnetje. Derde duik model gespeeld rond het wrak van de Union Express
terwijl Thomas foto's nam. Een interessant wrak waar je gedeeltelijk in
kon kruipen. Ondanks de huilende stroming hebben we tijdens de decompressie
foto's gemaakt.
Vierde duik wat rondgedobberd rond een rif en op ons gemak visjes gekeken. We moesten een boei met vlag met ons meeslepen gedurende de duik, zodat de boot ons kon volgen.
Tijdens alle duiken stops gemaakt en een gasswitch uitgevoerd. Soms ging dat wat moeilijk, maar ik maak voortgang... Thomas vind het trouwens ook leuk om opeens een O.O.G. te simuleren tijdens een korte stop. Moet je de automaat van de stage afgeven aan je buddy en terug gaan op je eigen backgas (de tanks op je rug). Allemaal om de taskloading op te voeren.
Was een erg leuke maar vermoeiende dag, maar heel leerzaam. Moet trouwens echt even benadrukken dat het inderdaad lekker duikt met trimix in je tanks. Je zit op de bodem en hebt het gevoel dat je op 2m diepte in een zwembad zit, kijk je naar boven en zie je dat de oppervlakte toch echt 35m boven je is! Dacht dat ik wel redelijk helder was met nitrox op 35m, maar dat is toch echt niet het geval. Dit is iets wat je volgens mij eerst zelf moet ervaren. Na thuiskomst alle apparatuur uit de auto geladen. Hij zakte al bijna door z'n twee assen met vier dubbelsets en enkele stages achterin.Dag 3
Na een paar dagen op het droge gestaan te hebben hebben we vandaag weer een heftige duik gemaakt. Thomas moest naar school en ik heb m'n tijd gevuld met op het strand liggen, fastfood eten, theorie bestuderen en over de boulevard van Ft. Lauderdale cruisen in de cabriolet van Thomas. :-)Op het programma stond de Hydro
Atlantic,
een zeer bekende bestemming voor technische duikers en staat ook wel bekend
als de 'Hydro'. De Hydro verkeert nog in een zeer goede staat en staat
rechtop op de bodem. De totale lengte is zo'n 100m.
Het wrak ligt erg diep (60+m), maar wij zijn 'maar' tot 46m afgedaald met een 21/35 mix. Daar zeker 30 minuten rondgedobberd en door het wrak gekropen. Thomas heeft tijdens de duik nog geprobeerd om me kwijt te raken maar ik vond hem gelukkig snel weer terug. Hij zat verstopt achter een stuk laaghangend plafond, maar ik zag een stukje van z'n stage uitsteken. Verder heeft Thomas nog wat foto's gemaakt.
Er stond nauwelijks stroming en we konden daarom mooi langs de zijkant zwemmen van het wrak. Vanwege het zeer goede zicht kon je een heel stuk in 'het blauw' kijken, waar overigens een hele school grote jacks rond het wrak zwom, soms rakelings langs ons heen. Het zicht was meer dan 30m, dus qua omstandigheden was het echt een perfecte dag! Tijdens de zeer langzame opstijging (met stops vanaf 30m) maakten we op 21m een switch naar EAN50 en hebben we ons vermaakt met het beschrijven van mijn wetnotes en het kijken naar het gestuntel van een groep duikers die ook mee waren gekomen op onze boot. Solo-duikers, automaten die overal rondslingeren en reels die vastlopen tijdens het schieten van een hefballon, etc. Wat een geklungel van die gasten. Dit was trouwens één van m'n mooiste duiken ooit.  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Dag 4
Vandaag doken we op de Guy Harvey,
een heel mooi wrak met een groot open ruim. Als bodemgas uiteraard weer
21/35 trimix en als decogas EAN50. Vanwege een verkoudheid had ik wat problemen
met klaren, maar heb het toch voor elkaar gekregen. Er stond een zeer sterke
stroming, maar we konden goed schuilen achter de reling. Wederom decostops
gemaakt terwijl we aan de ankerlijn hingen. Een drift-deco was toch wel
wat comfortabeler geweest, maar ja, de kapitein wilde het anders.
Dag 5
Vandaag noodzakelijke zwemtests gedaan in het wedstrijdbad aan de boulevard van Ft. Lauderdale. Terwijl Thomas de tijd bijhield zwom ik een aantal banen boven water en een hele baan onderwater. No problem. Heeft het wekelijkse zwemmen in Nederland toch nut gehad. Daarna naar het huis van George Irvine om weer te sleutelen aan scooters onder het wakende oog van Thomas en George. Mocht weer wat solderen en schroeven. Heb nog wat foto's gemaakt van alles dat daar in de garage staat. Denk dat er genoeg materiaal aanwezig is voor zo'n 20 a 30 Gavin scooters. Weet nu wel waar ik voor ga sparen komend jaar.Dag 6
De laatste dag hebben we nog twee duiken gemaakt. Eentje op de Rodeo 25
en de ander op een rif. Als ademgas gebruikten we weer het standaardgas
voor deze diepte: 21/35. Voor de deco hadden we EAN50 bij ons.
De Rodeo 25 was wel een erg mooi wrak. Aangezien de Divemaster ziek was vroeg de kapitein of wij de ankerlijn wilden vastzetten op het wrak. Na het afdalen heeft Thomas een lijn vastgemaakt aan de mast van het wrak zodat ook de andere duikers naar beneden konden komen. Het wrak zat vol grote baracudas en klein grut als freeftjes en murenes. We hebben nog even wat rondgekeken in het ruim en uiteraard weer plaatjes geschoten. Wel leuk dat toen we aan de opstijging begonnen de rest alweer lang en breed aan boord zat.
De tweede duik was op een zogenaamd 'rif'. Niet dus. Eigenlijk meer een soort vuilnisbelt waar enkele verdwaasde visjes rondhingen (en een haai volgens een paar andere duikers). Uit verveling trok Thomas maar mijn masker van m'n kop. Terwijl ik 'm terug zette gaf ik hem 'The Finger'. ...Had ik dus niet moeten doen, want binnen een paar seconden zaten alle drie m'n kranen dicht! Met de ene hand bezig m'n bril te klaren en met de ander kranen weer aan het opendraaien, erg interessant. 's Avonds zijn we met onze 'dates' uit eten geweest in een Grieks Restaurant. Het eten was goed en er werd daar volop gedanst op de tafels, erg gezellig. Mooie afsluiting van een zeer geslaagde trip naar Florida!
Als je meer informatie wil over de Global Underwater Explorers, ga
dan naar www.gue.com.
